05 August 2014

Asian Fetish

“I like Asian girls. They’re the best.”

Als Aziatische vrouw maakt het niet uit of je een kartonnen bord van je moeder overal mee naar toe neemt, ontbijt met twee rode uien of je gecremeerde as in het gezicht van Robert Pattinson wil laten verstrooien. Er zal altijd een niet-Aziatische man opgewonden raken door je afkomst.

Niet alleen verkiest hij het ene ras boven het ander, maar hangt deze “voorkeur” vaak samen met stereotype vooroordelen over Aziatische vrouwen en een fetisj voor een gehele cultuur. Mannen met een Asian fetish zijn lang niet alleen sekstoeristen in Thailand of trouwe klanten van postorder-bruidjesbureaus. De meesten zijn subtieler, maar nog steeds betreurenswaardig slechte verleiders.

Als een soort Terminator scant de fetisjist een ruimte af, op zoek naar Aziatische vrouwen. Als hij er eentje ziet, gaat het signaal #ASIAN in zijn hoofd af en wordt het rood voor zijn ogen. Het baltsgedrag begint door met een scherpe stem NI HAO of KONNICHIWA te roepen. Net zoals ik GUTEN TAG en Здравствуйте naar elke blanke man schreeuw.

De fetisjist maakt binnen twee minuten een onderwerpswitch van de bitterballen op tafel naar “waar ik vandaan kom”. Zodra ik vertel dat mijn afkomst Chinees is, breekt de hel los. Wat toevallig, foe yong hai en sushi behoren tot zijn favoriete eten. Hij maakt een opsomming van alle Aziatische landen waar hij is geweest. Hij heeft het Chinese teken voor “wasbak” en een Japanse draak op zijn lichaam getatoeëerd. Hij vraagt welke animeseries ik kijk. Hij begint over zijn Aziatische exen, waaronder een body pillow genaamd Kimiko. Hij zegt hoe belachelijk de mythe over de Aziatische horizontale vulva is, gevolgd door een knipoog.

Ook James Franco is gevangen in de klauwen van yellow fever

Een symptoon van de Asian fetish is dat zijn hersenen zijn zicht manipuleren, waardoor alle Aziatische vrouwen in hetzelfde exotische lotusbloempje veranderen. Hij zegt dat “alle Aziatische vrouwen zo vrouwelijk, slank en zorgzaam zijn”. Zelfs al zie je eruit als Jackie Chan met een pruik op: het enige wat de Aziatenliefhebber ziet is een giechelend kawaii meisje of een onderdanige geisha.



De Asian fetijist is standvastig en niks doet hem afknappen. Hij hoort je anekdote over de zeven kleuren die vanochtend in je wc-pot belandden niet, omdat hij zo verblind is door de Aziaatheid van je hoofd. “Ze zijn allemaal zo mooi.” Dat is zoiets als alle blanke mannen mooi vinden, ook al variëren ze van Steve Buscemi tot Aaron Johnson. Alsof Aziatisch zijn een “look” is, zoals een haarkleur of bril. Maar in tegenstelling tot je haar verven of iets opzetten, kun je je ras - en de daarbij horende geschiedenis en identiteit - niet kiezen en veranderen.

Tevens is mijn afkomst niet het meest interessante aan mij. De fetisjist raakt teleurgesteld wanneer ik geen orakel blijk te zijn dat confucianistische mystieke wijsheid spuwt. Ik ben een Chinese analfabeet en mijn Kantonees is net voldoende om met mijn moeder te kunnen ruziën over de afstandsbediening. Ik heb nooit naar de Chinese Muur of de Verboden Stad van dichtbij gezien. Zelfs mijn eetstokjes houd ik vast als een ongeciviliseerde mensaap.

Kortom: ik kan talloze onderwerpen bedenken waar ik beter over kan praten dan mijn afkomst. Voor de mannen (en vrouwen!) met een Asian fetish: misschien moet je eens bedenken waar je associaties en vooroordelen vandaan komen. Niemand wil namelijk een exotisch souvenir zijn.

Zelf heb ik ook een fetish. Een Aantrekkelijke Mannen Fetish. En mijn voorkeur voor een ras beperkt zich alleen tot schildpadkatten.