03 November 2013

Halloween

Als ik Amerika moet geloven, is Halloween dé gelegenheid om een sletterige outfit aan te trekken. Een sexy Nemo, een sexy Minion, oh hell, waarom niet gewoon een sexy Osama Bin Laden?



Maar alle gekkigheid terzijde. Dit jaar ging ik voor de full blown zombie make-up. Smerig. Rottend. De personificatie van een frikandelfabriek. Ik heb de “Barbie Zombie”-tutorial van Michelle Phan gebruikt. 


Ik weet nu al dat 95% van jullie niet gaat klikken. Ik bespaar je de levenstergende moeite en vertel gewoon hoe makkelijk het is om ranzige, pussende wonden na te maken. Men neme:

-Vloeibare latex (te koop in de feestwinkel en ruikt naar ongewassen voeten)
-Tissues (dunne laagjes)
-Nepbloed (om de wond extra sappig te maken)
-Make-up (alle kleuren van de regenboog)

Alle zooi op je gezicht plempen en klaar is Kees! Het voelt belachelijk fijn om jezelf lelijk te maken. Dit keer geen perfecte eyeliner, maar zwarte wallen zo groot als aardappelzakken. Ik moet zeggen dat het er verdomd goed uitzag. Ik scheet elke keer in mijn broek als ik mijn eigen reflectie zag.

Aangekomen op het Halloweenfeest, begon de nachtmerrie pas echt. Twee meisjes joegen ons angst aan met hun lichtgevende duivelshoorntjes. Andere mensen hadden ongelooflijk realistische kostuums van Alledaagse Pietlul.  De fatsuits van sommigen waren enorm overtuigend. Een moment later drong pas tot me door dat het geen kostuums waren. Wij waren als enigen verkleed.

Fuck. 

We waren de sukkels die moeite deden. De nerds die het te serieus namen. Maar wat is dit voor een godvergeten Halloween feest als mensen zich niet eens verkleden? Een sjonnie wees naar ons en vroeg of we ongesteld waren. Vriendin K. en ik stonden twee minuten tussen de 16-jarigen, voordat we met koppijn het pand verlieten. Een vlugge blik op Facebook en ik zag dat er in Paradiso ook een Halloweenfeest gaande was. Inmiddels was de nepwond opgedroogd en hard geworden. Het leek alsof ik een random herfstblad met hondenkak op mijn gezicht had geplakt.

In Paradiso waren meer mensen verkleed gelukkig, al waren wij nog steeds de meest ongure types. In tegenstelling tot het vorige feest, kregen we hier oprecht complimenten. Van de homo die keiharde gilde toen ik de wc’s binnenliep, tot de uitsmijter die me bijna in mijn gezicht elleboogde. Een dronken jongen probeerde me te versieren en ik rotte nog verder weg.

“Wauw, wat zie je er lekker eng uit!” Zijn adem rook naar een mengeling van drank en kots.
“Ik heb mijn make-up nog niet op.”
“Oh, hoe mooi ben je dan op je goeie dagen? ;)”
“Geen idee.”
“Is er ook een Miss Zombie verkiezing? Dan win jij die zeker weten! ;) ;)”
“Dankje.”
“Heb je weleens met iemand gezoend terwijl je die zombie make-up op had? Zou je dat willen? Lijkt me wel weird. Of niet?”
“Ik moet plassen.”

Uiteindelijk was de avond een domper. Enorme spijt dat ik niet de week ervoor naar Amsterdam Halloween was geweest, waar de gemiddelde bezoeker er zo uit zag:


Ik geef deze avond een 2/5. Grootste pluspunt was toen ik de latex van mijn gezicht stroopte en meteen mijn dode huidcellen eraf haalde. Ben nu zo smooth als een babybil.