15 June 2013

Festival ergernis #1: De DIXI



Het festivalseizoen is weer op volle gang. Met een strakke kaak dansen op harde technobeats, je hipsterbaard aaien tijdens de nieuwste indie folk-sensatie of keihard moshen op je favoriete metalband totdat zelfs je moeder je niet meer herkent. Samen met een overvloed aan bier, zon en gewillige jongens en/of meisjes kán je festivalervaring gewoon niet stuk. Althans, tot je hevig naar de wc moet. Tenzij je geen gêne voelt om in de bosjes je behoefte te doen, is de rendez-vous met onze grote blauwe vriend onvermijdelijk. Ze staan daar in lange rijen, de één nog smeriger dan de ander.

Het is net Russische roulette

Ik herinner me nog de eerste keer dat ik gebruik maakte van deze moderne beerput. De confrontatie vond plaats op het Sziget Festival in Boedapest. Het was midden in de nacht, dus nam ik een zaklamp mee “omdat ik anders niks zag”. Ik was een ellendig naïeve festivalmaagd. Misschien had ik het licht niet direct in de pot moeten schijnen. De inhoud ervan leek regelrecht uit een Saw-film te komen. Zelfs in zo’n film zou ik liever mijn schedel laten vermorzelen door een enorme berenklauw, dan dat ik in die ranzige kuil van organische smerigheid naar een sleutel zou moeten graaien om mijn eigen leven te redden. Elk toiletbezoek bestond uit veel gezucht en mijn blote slippertenen raakten telkens een plasje niet nader te identificeren nattigheid.

De drie heldhaftige waterstraaltjes uit de campingdouche waren niet genoeg om mij een schoon gevoel te geven. Daarom werd ik een graag geziene gast in de vele badhuizen van Boedapest. Hier kon ik mezelf schoon boenen en urenlang ronddobberen in de grote zoutbaden. Daarna alle sauna’s doorlopen en als een gaar gestoomde koala in de eucalyptus-cabine eindigen. Wat me minder relaxt leek, waren de poolparty’s die vaak in het badhuis werden gegeven. Wat is er in godsnaam leuk aan een zwembad vol met etende en drinkende mensen? En denk je soms dat ze de moeite zullen nemen om hun verteerde zooi te legen op de wc? Nee, natuurlijk niet. Alles, maar dan ook álles gebeurt in het zwembad. Deze poolparty wordt één groot DIXI-toilet. Of misschien viel het allemaal mee en leed ik gewoon aan een posttraumatische stress-stoornis vanwege het gebruik van festivalwc’s.

Dit zwembad bestaat voor 40% uit water

Elke keer als ik terugkwam van mijn badhuisbezoek, kon het sanitaire circus weer beginnen. Na vijf dagen kramp vanwege de acrobatische posities die ik innam om de wc-bril zo min mogelijk aan te raken, kwam ik erachter dat er op het Sziget-terrein ook containers met schone wc’s waren. Die je door kon spoelen. Zonder uitwerpselen aan de muur. En geen onaangename geurtjes die je reukzin kapot bombardeerden. Deze ontdekking deed mij manisch lachen. Ik maakte een radslag in de modder en sprintte naar de eerste de beste wc-container. De komende paar uur bleef ik daar zitten en wist ik eindelijk de luxe van een schone wc te waarderen.